लग्न ठरलं की ताक्षही एक भयंकर मोठी एन्झायटी येते, तिचं नाव शॉपिंग. वेड्यासारखं मुली शॉपिंग करत फिरतात. त्यातही कपड्यांच्या शॉपिंगसाठी तर जिवाचं रान करावं लागतं.
ठरतच नाही, घ्यायचं काय?
शरार की घागरा, वर्कवाली डिझायनर साडी की टिपिकल ट्रॅडिशन बनारसी शालू आणि पैठणी.
हे सगळं तर घेणार्या घेतातच; पण सध्या एक एकदम वेगळा ट्रेण्ड आहे. त्याला तसं नाव नाही पण तरुण मुलींच्याच भाषेत सांगायचं तर, ‘लग्नात मला एकदम ऑथेण्टिक मराठी लूक हवा आहे.’
यंदाच्या लग्नसराईत या ऑथेण्टिक मराठी लूकचेच बडे चर्चे आहेत. तेही मेट्रो शहरातल्या उच्च मध्यमवर्गीय-मध्यमवर्गीय घरातल्या स्वत: पाच आकडी पगार कमावत्या मुलींमधे!
एरव्ही या मुलींना पंजाबी ड्रेसेसही आऊटडेटेड वाटतील. फक्त जीन्स-शर्ट्स-ट्राऊझर्स आणि लॉँग स्कर्ट्सच कम्फर्टेबल वाटतीलही. पण आता लग्न ठरलंय आणि ते ट्रॅडिशनल पद्धतीनंच करायचंय म्हटल्यावर एकाएकी त्यांना वाटू लागतं की, आपला लूकपण परफेक्ट ट्रॅडिशनलच असला पाहिजे.
मग सुरू होते लग्नविधींना नऊवारी साडीच नेसायची या हट्टाची मोहीम. तसंही हल्ली अनेकजणी लग्नविधींना नऊवारी नेसतातच. बहुतेक दुकानं शिवलेली नऊवारी विकतात, मापाप्रमाणं नऊवारी रेडी टू वेअर साडी शिवून देतात.
पण तो ट्रेण्डही आता जुना झाला. अशी रेडी टू वेअर साडीपण नको वाटतेय अनेकींना!
मग त्या चक्क एखादी उत्तम डिझायनर गाठतात किंवा शेकडो दुकानं पालथी घालतात. स्वत:ला हवी तशी नऊवारी साडी मिळवण्यासाठी!
आणि म्हणूनच ज्यांच्याकडे उत्तम पैसे आहेत, ऐपत आहे अशा मुली चक्क नऊवारी साडी डिझाईन करून घेतात. डिझायनर साड्यांच्या जगात डिझायनर नऊवारी आपली जागा तयार करत आहेत.
पैठणीचा लूक, नाजूक वेलबुट्टी, मोर हे सारं तर हवं, पण रंग टिपिकल काठापदराच्या साड्यांचे नकोत असं म्हणत खास नऊवारी डिझाईन करून घेतली जाते.
मात्र हे काम जरा अतिखर्चिक आणि तसं वेळखाऊच. ज्यांना हे नको, त्या मग सरळ दुकानं गाठतात आणि आपल्याला हवी तशी नऊवारी सापडेपर्यंत शोधत राहतात दुकानातले ढीग!
नऊवारी नेसायची कशी, असा काही अवघड प्रश्नही आता उरलेला नाही. ब्यूटिपार्लरच असं शोधायचं जी उत्तम नऊवारीपण नेसवून देऊ शकेल!
म्हणून तर मग नऊवारी तिच्यावर ठसठशीत नथ. त्यातही चापाची नथ नकोच असते, म्हणून मग खास लग्नापूर्वी काही महिने नाक टोचलं जातं. लग्नात नाकात नथ घालता यावी म्हणून हा सारा खटाटोप. अर्थात हौशेला मोल नसतंच.
नुस्ती नथ कशाला, आजीच्या काळातले मोत्याचे दागिनेही पुन्हा एकदम फॅशनेबल वाटायला लागले आहेत.
चिंचपेटी, तनमणी, कुड्या, हातातले मोत्याचे गोठ, कंठा हे सारे पारंपरिक दागिने मग मस्त अंगावर मानानं मिरवले जात आहेत.
कारण हे सारे दागिने घातले नाहीत तर आपल्याला हवा तो ऑथेण्टिक लूक मिळणारच नाही याची खात्रीच असते.
इतकी तयारी करून आपलं लग्न एकदम ‘मराठमोळ्या लूक’मधे लागलं असं समाधान म्हणत फोटो काढले जातात. आणि मग तेच फोटो सोशल नेटवर्किंगवर शेअरही केले जातात. ‘सी द परफेक्ट ब्यूटिफूल मराठी ब्राईड’ अशी कॉम्प्लिमेण्ट स्वीकारतच!!
***
लग्नाच्या निमित्तानं हा ट्रेण्ड कपड्यांपासून केसांचा खोपा घालून मेकअप करण्यापर्यंत दिसत असला, तरी तो फक्त असा लग्नापुरताच र्मयादित नाही. अनेक पारंपरिक मराठी गोष्टी आता फॅशन म्हणून परत येत आहेत.
त्यात सगळ्यात आघाडीवर आहे ते खण म्हणजे खणाचे कापड.
खणाच्या कुर्तीज, बॅगा, पाऊच, क्लचेस, क्लिप्स, चपला, कार्डहोल्डर इतकंच काय की-चेनही खणाच्या कापडांच्या मिळतात.
विशेष म्हणजे, ऑफिसलाही सर्रास हल्ली मुली खणाच्या कुर्तीज वापरू लागल्या आहेत. फॉर्मल ड्रेसिंगमधेही ट्रॅडिशनल कलर्स दिसू लागलेत ही आनंदाची गोष्ट!
***
पैसा आहे, ऐपत आहे हे खरंच, पण त्याचबरोबर जुन्याला जुनाट न म्हणता त्याला नवीन लूक देत ते पुन्हा स्वीकारलं जाण्याची उत्तम मानसिकता म्हणजे ही मराठी फॅशन्सची नवी रंगत!
हा नवा ट्रेण्ड मराठमोळा लूक अधिक फॅशनेबल करेल अशी आशा ठेवायला जागा आहेच!
- सायली कडू