दुर्दैवी क्षणाचे व्हावे लागले साक्षीदार

व्यंकटेश वैष्णव, बीड ज्या मैदानावर गोपीनाथ मुंडे हेलिकॉप्टर मधून रूबाबात उतरायचे अन् सभा गाजवायचे त्याच मैदानावर त्यांचे पार्थिव कार्यकर्त्यांच्या अंत्यदर्शनासाठी बुधवारी ठेवले होते. अंत्यविधीसाठी जमलेले हेच कार्यकर्ते गोपीनाथ मुंडेच्या भाषणावर टाळ्या वाजवायचे. त्याच कार्यकर्त्यांवर अन् त्याच मैदानावर गोपीनाथ मुंडे यांना अखेरचा निरोप देण्याची वेळ आली. या दुर्दैवी क्षणाचे साक्षीदार होण्याची वेळ कार्यकर्त्यांवर आली. या विचाराने प्रत्येक कार्यकर्ता ढसढसा रडत होता. वक्तृत्व, कर्तृत्व अन् नेतृत्व या गुणांचा संगम असलेल्या नेत्याच्या अंत्यदर्शनासाठी आलेल्या कार्यकर्त्यांना धरणीमाय जागा देत नव्हती. अशी स्थिती निर्माण झाली होती. अखंड संघर्षाचे प्रतीक असलेले गोपीनाथ मुंडे हे हेलिकॉप्टरने परळीला आल्यानंतर कारखाना मैदानावर सभा घ्यायचे. आजवर शेकडो सभा त्यांनी कारखाना परिसरातील मैदानावर घेतलेल्या आहेत. या सर्व सभांचे साक्षीदार कार्यकर्ते आहेत. मात्र बुधवारी साहेबांच्या अंत्यदर्शनाची वेळ आली. असे कसेच झाले., साहेब आम्हाला अर्ध्यावरती सोडून कसे काय जाऊ शकतात. आता आम्ही पोरके झालो., साहेब तुम्ही परत या. असे शब्द कार्यकर्त्यांच्या तोंडातून बाहेर पडत होते. मंगळवारी याच मैदानावर मुंडे साहेबांची सभा होणार होती. कार्यकर्त्यांकडून नागरी सत्काराचे देखील आयोजन करण्यात आले होते. मात्र सभे ऐवजी त्यांना शेवटचा निरोप द्यावा लागतोय यावर कोणाचाच विश्वास बसत नव्हता. अशा दुर्दैवी घटनेचे साक्षीदार व्हावे लागत असल्याने सामान्यातला सामान्य कार्यकर्ता हळहळ व्यक्त करत होता. काय होतय हे कोणाच्याच लक्षात येत नव्हते. कार्यकर्ते एक दुसर्‍याच्या खांद्यावर डोक ठेवून रडत होते. अश्रू आवरा असे कोणी कोणाला म्हणायचे हेच कळत नव्हते. कारण दुखा:चा डोंगरच कार्यकर्त्यांवर कोसळला होता. आता साहेब आपल्याला कधीच भेटणार नाहीत. याविचाराने जनसागर शोकसागरात बुडाला होता.