थोडासा प्यार हुआ है. थोडा है बाकी..

आजही माझं हे ‘आय लव्ह यू’ म्हणणं तुला फॉर्मलिटीच वाटेल. पण हे खरंय की, हल्ली आपण दोघं एकमेकांना फार बोअर वाटू लागलोय,

आय लव्ह यू.

खरंच.

आय मनापासून लव्ह यू व्हेरी मच.

हे ऐकून तुला वाटेलही की,

आता हा काय याचा नवीन खुळचटपणा?

कशाला हे असलं कोरडं-ड्राय पार सुकून गेलेलं बटर?

एरव्ही तर सतत भांडत तर असतोस.

सतत काहींना काही खुसपट काढतोस,

‘ठेव ना फोन खाली. किती पकवशील आता.’

हे एकच पालूपद.

परवा संध्याकाळी एकदम भरून आलं.

भरमसाठ सुटला होता वारा.

तेव्हा तू मला 

 व्हॉट्स अॅपवर मेसेज टाकला होता.

‘दिन गुजर जाता है, कुछ लम्हे कटते नहीं.’

मी काय रिप्लाय पाठवला, आठवतं?

्रुॅ ु.ूँ्र’’.

अर्थात मीच असं करतो असं काही नाही, मी ही तुला असं सेण्टी मारलं की, तू ही त्याचा पुरता पापड करतेसच नेहमी . 

त्यामुळे आजही माझं हे ‘आय लव्ह यू’ म्हणणं तुला फॉर्मलिटीच वाटेल.

पण हे खरंय की, हल्ली आपण दोघं एकमेकांना फार बोअर वाटू लागलोय,

आणि आपलं रिलेशन?

ते तर महाबोअर झालंय.

आपण दोघंही फार चिडचिडे आणि भांडकुदळ व्हायला लागलोय.

 

******

आणि मी?

मी तर एकनंबरचा रद्दड, 

अनरोमॅण्टिक होत चाललोय.

एकेकाळी तुङया मागे मागे फिरायचो, 

तू ‘हो’ म्हणालीस तेव्हा

तर खुशी के मारे मरणारच होतो.

आठवतं, किती काळजी घ्यायचो 

आपण एकमेकांची,

केवढे ‘समजूतदार’ होतो तेव्हा,

आपल्याला न आवडणारी गोष्टही 

एकमेकांसाठी जीव तोडून करायचो,

तू न सांगताही 

तेव्हा ब:याच गोष्टी मला कळायच्या 

आणि मी न बोलताही माङया 

साध्या गोष्टीतून तू माझं मन ओळखायचीस,

कुठ गेलं ते सारं.

‘तुङयासाठी कायपण’ असं म्हणता म्हणता

आपण ‘माङयासाठी कायपण’ कर,

मी म्हणतो तेव्हा भेट, 

मी म्हणतो तेव्हा एसएमएस, 

व्हॉट्स अॅपवर भेट,

माझा मूड ओळख, मला छान छान म्हण,

असा असा हट्ट करायला लागलो आपण?

का? कधीपासून?

आणि त्यातून काय कमावलं?

ही नुस्ती भांडणं. नुस्ती उदासी 

आणि नुस्ता वैताग?

आणि आता बसलोय गात,

थोडासा प्यार हुआ था, कुछ नहीं बाकी.

 

******

प्यार जिंदगी बनाता है, बिगाडता नहीं

असले चिपकू डायलॉग मारायचो ना आपण, मग.?

आता  का इतकं भांडतो आपण?

सोडून का देत नाही.? 

कशाला हा एवढा मीपणा?

थोडी घेतली पड, 

घेतला थोडा कमीपणा स्वत:कडे तर असा काय 

इगोचा कोळसा होणार आहे?

आणि झाला त्याचा कोळसा 

तर काय बिघडलं एवढं!

 

******

आपण वागू ना हिंदी सिनेमावाल्यांसारखे,

होऊ थोडे उल्लू.

म्हणू तरी की, 

तूम दिन को दिन कहो तो दिन, रात को रात.

जरा होऊ ना सेण्टी,

कशाला एवढं प्रॅक्टिकलबिक्टिकल व्हायचं त्यापेक्षा खेळू ना थोडा खेळ, 

माङया मनातलं ओळख -

तुङया मनातलं ओळख सांगणारा,

दुस:याकडून काय हवं 

हे सांगणा:या अपेक्षांच्या डोंगरावरून मारू उडी,

त्यापेक्षा ‘अती’ होतंय असं वाटेर्पयत

 करु एकमेकांसाठी?

बोल कशी आयडिया आहे?

 

******

तू हसशील हे वाचून.

पण करुन पाहू असा ‘येडा रोमान्स?’

अब प्यार कियाच है, तो डरना क्या.?

‘इगो’ला मारु बुट्टी, 

आणि लव्ह करणा:यांची गट्टी.

सांग,  म्हणशील मला

‘हो’

पुन्हा एकदा.प्लीज.