जिल्हा सामान्य रुग्णालयात वैद्यकीय अधिकारी म्हणून काम करणाऱ्या डाॅ. लोचन पिंगळे ह्या मूळच्या जळगाव येथील आहेत. जळगावात वडिलांचे खादी भांडार आहे. घरातील पहिल्या डाॅक्टर असलेल्या डाॅ. लोचन ह्या २०१३ पासून राष्ट्रीय बालस्वास्थ कार्यक्रमांतर्गत जिल्ह्यात रुजू झाल्या. त्यांचे पती डाॅ. दीपक दुसाने हे ही कुढावद, ता. शहादा येथे वैद्यकीय व्यवसाय करतात. यामुळे डाॅ. लोचन यांचा ग्रामीण भागासोबतचा दांडगा संपर्क आहे. रुग्णालयासोबतच त्या ग्रामीण भागात वेळोवेळी मोफत वैद्यकीय सेवाही देतात. गेल्या आठ वर्षांपासून त्या जिल्हा रुग्णालयाच्या बालरुग्ण तपासणी मोहीम पथकात सामील होतात. दुर्गम भागात बालकांच्या तपासण्या केल्यानंतर मातांना मार्गदर्शनही करतात. गेल्या सात महिन्यांपासून कोरोना वाॅर्डात सेवा देताना त्यांनाही अनेक कटू-गोड अनुभव आले.
मुलांना टाकून वाॅर्डात
डाॅ. पिंगळे यांचे सासर हे शहादा तालुक्यातील कुढावद येथील असल्याने त्या पती व मुलांसह तेथे वास्तव्यास आहेत. परंतु कोरोनाची ड्यूटी सुरू झाल्यापासून महिन्यातील १० दिवस त्या सरळ सेवा देण्यासाठी रुग्णालयात असतात. तर किमान चार दिवस क्वारंटाईन होतात. या काळात आठ वर्षाचा मुलगा आणि चार वर्षांची मुलगी या दोघांना आई म्हणून लांब ठेवणे जिकिरीचे होते. परंतु सासू-सासरे आणि पती यांच्या पाठबळामुळे त्या मुलांपासून लांब राहून काम करत आहेत. रुग्णालयात रात्री शिफ्ट ड्यूटीत काम करताना काही रुग्णांचा उद्धटपणा अनुभवण्यास आला. अशावेळी वरिष्ठ डाॅक्टर्स न येऊ शकल्यास रुग्ण आणि त्यांचे नातेवाईक अशा दोघांनाही समर्थपणे तोंड देत त्यांना शांत करून रुग्णसेवा सुरू ठेवण्यात त्या वेळाेवेळी यशस्वीही झाल्या. एखादा रुग्ण बेडवर नाही किंवा बाहेर गेला का, या चिंतेने रात्रभर झोपही न घेत ड्यूटी केल्याचा अनुभव त्यांनी यावेळी वाटून घेतला.
घरात वैद्यकीय व्यवसायाचा गंध नसताना आई-वडिलांना मी डाॅक्टरच होणार हे सांगणं थोड अवघड होतं पण.. ते समजून घेतील हे माहीत होतं. वैद्यकीय शिक्षण पूर्ण केल्यावर सेवा सुरू केल्यावर शहरी भागातून ग्रामीण भागात आल्यावर आपली खरी गरज इथेच आहे, हेच आपले क्षेत्र असा ठाण विश्वास झाला आणि कामाला लागले. आठ वर्षांपासून यातून नंदुरबार जिल्ह्यात काम करत आहे. कोरोना वाॅर्डातील रुग्णसेवेने वैद्यकीय सेवेला वेगळे वळण दिले असून महिला म्हणून खूप अनुभव गाठीशी आले.
कोरोना हा एक गंभीर आजार आहे. त्यावरील उपचार पद्धती ह्या उपलब्ध आहेत. प्रत्येक वैद्यकीय अधिकारी आपले प्राण पणाला लावून रुग्णाची सेवा करतो आहे. या सर्वात वैद्यकीय अधिकाऱ्यांचे कुटुंब हेच त्यांचे ऊर्जास्थान ठरले आहे. मुले लहान असल्याने त्यांच्यापासून लांब राहून सात महिने रुग्णांची सेवा करणे शक्य झाले ते कुटुंबाने दिलेल्या पाठबळामुळे
डाॅ. लोचन पिंगळे, जिल्हा रुग्णालय