शब्बीर मुल्ला
यवलूज: कोरोनाच्या महामारीच्या काळात ग्रामीण भागातील दूध उत्पादक चांगलाच आर्थिक अडचणीत सापडला असल्याने आर्थिक विवंचनेत सापडलेल्या बळीराजाला यापुढे संसाराचा गाडा चालवायचा कसा, या विंवचनेने ग्रासले आहे. त्यामुळे आर्थिक घडी विस्कटलेल्या दूध उत्पादक संभासदांना सहकारी दूधसंस्थांनी संस्थेच्या शिल्लक फंडाची रक्कम अथवा संस्थेतील नफ्याची रक्कम देऊन त्यांच्या फाटक्या संसाराला हातभार लावावा, अशी मागणी बहुतांशी ग्रामीण भागातील दूधउत्पादक सभासदांनी दूधसंस्थेकडे केली आहे.
ग्रामीण भागात दूधसंस्था याच दूध उत्पादक सभासदांच्या आर्थिक नाड्या आहेत. जिल्ह्यात आज हजारो दूधसंस्थेत ते दूध घालत आहेत.बहुतांशी शेतकरी दुधाच्या बिलावरच अवलंबून आहे.अनेक संस्थानी वर्षानुवर्षें संस्थेच्या नावावर ठेवी ठेवलेल्या आहेत. लाखो रुपयांच्या ठेवी बँकेत पडून आहेत.शिल्लक पैसा सभासदांचा आहे.सभासदांना आज पैशाची गरज आहे.आज कोरोनाकाळात अनेक कुटुंबांचा रोजगार गेला आहे.खासगी नोकर बिनपगारी घरी बसले आहेत.आज मुलाबाळांना सांभाळणे मुश्कील झाले आहे.अनेकांना आज पडत्या काळात पैशाची गरज आहे. दूधसंस्थांनी सभासदांच्या गरजेचा विचार करावा.आज आम्हाला खायला नसताना संस्थेने का विचार करू नये, असा सवाल ते केविलवाणी स्वरात काढत आहेत. या घडीला तरी संस्थेच्या नफ्यातील अथवा बिनव्याजी किमान रुपये २०,०००/ रक्कम सभासदांना द्यावी, अशी संस्थेत दूध घालणाऱ्या सभासदांची मागणी आहे. आज बऱ्याच संस्थेत कोरोनाअभावी वार्षिक सर्वसाधारण सभा ऑनलाईन होत असल्याने व काही संस्थेच्या सभा कागदोपत्रीच झाल्याने सभासदांना आपले दुःखणे कसे मांडायचे हेच कळत नसून संस्थेचे कारभार संचालकावरच अवलंबून असल्याने आजघडीला सभासदांना न्याय मिळत नसल्याची भावना त्यांच्यात निर्माण झाली आहे. जनावरांचे भाव गगनाला भिडले असून ती खरेदी करण्यासाठी फार मोठी आर्थिक अडचण भासत आहे. जनावरांचे खाद्य ,औषधे,चारापाणी यावर होणारा खर्च यातून सभासदांच्या हातात दुधाच्या वजाबाकीची मिळत असलेली बिलाची पावती या सर्वांचा ताळमेळ बसत नसल्यानेच सध्यातरी सर्व दूधसंस्थानी दूध उत्पादक सभासदांना आर्थिक मदत करावी, या मागणीसाठी जोर धरला आहे.