अडला खय?

मालवणी तडका

सकलो : कायरे कोनचा खय अडला?
तुकलो : अरे माका सांग सगळी सोंगा घेवक येतत पन खयची सोंगा घेवक येनत नाय?
सकलो : पैशाची सोंगा घेवक येनत नाय.
तुकलो : अगदी बरोबर. खयलाव काम करूचा तर मानूस गावता पन पैसो गावना नाय. मानूस उभो करून येता पन पैसो उभो करूक येना नाय.
सकलो : पन माका याक सांग असा कित्या व्हता हेचो तू इचार केलस काय?
तुकलो : म्हंजे?
सकलो : अरे पैसो उभो रवना नाय असा तू कसा काय म्हनतस? तुझा काम जर लोकोपयोगी आसात तर पैसो उभो रवाक हरकत काय हा?
तुकलो : हैता तूझा म्हन्ना बरोबर हा. लोकोपयोगी आसात तर हरकत काय हा?
सकलो : मन तसा नसता. सांगतना सांगला जाता. लोकांनसाठी आनी वापरला जाता आपल्यासाठी म्हनान लोकांका वाटता कित्या पैसो देवया.
तुकलो : खरा हा. लोकांका अनुभव वायट इल्लो आसता म्हनान लोक ता कारन सांगाक शकतत. तेतूर तेंची काय चूक नाय.
सकलो : पन तुका ह्या आताच कित्या आठावला?
तुकलो : नाय रे आज येका चांगल्या कार्यक्रमाक गेल्लय थिसर चर्चा झाली म्हनान म्हटलंय.
सकलो : कसलो रे चांगलो कार्यक्रम?
तुकलो : जिल्ह्यातले सगळे कलाकार येकत्र येवचे हत. आनी तेतूर तेनी आपली कला सादर करूची हा.
सकलो : भारी मरे इषय हा. मी पन कलाकारच हय मरे.
तुकलो : तू मेल्या घेवपी कलाकार. तुझो तेतूर काय संबंध?
सकलो : मी घेतय पन रातचो घेतय. तेतूर तुका मी कधी तरास दिलय?
तुकलो : मस्करी केलंय. सिरियस घेव नुको. तू काष्टशिल्पकार हस ह्या माका म्हायती हा.
सकलो : व्हेरी गुड! आता कसा माका बरा वाटला. तू माझी अशी स्तुती केलस तर मी घेवचा पन बंध करीन.
तुकलो : तू खूपच सिरीयस घेतलस. मी खराच चेष्टेन बोल्लय.
सकलो : चेष्टेन बोल्लस तरी खरा बोल्लस. अरे आमच्या खऱ्या कलेची तुमी कधी कदरच करूक नाय. म्हनान नकोती कला तुमका आमका दाखवची लागता. तुमी स्तुती करतलास त्या हुसेनची पन आमची कधी कदर करूचास नाय.
तुकलो : अरे तेचेसाठीच तर आमी व्यासपीठ तयार करतव मा? तुमच्या सरक्यांका पुढे हाडूचा हा. तुमच्या पाठीर शाबासकीची थाप पडली की तुमी आनखी जोरात आपली कला वाढवतलास.
सकलो : अगदी बरोबर. नायतर आमी नकोती कला विकसित करीत रवतलव आनी खरी कला आमची लोप पावतली. तेचेसाठी कायतरी करूक व्हया.
तुकलो : कायतरी करू व्हया म्हंजे? काय करतलस? सगळी सोंगा घेवक येतीत रे पन ह्या पैशाचा सोंग कोन घेतलो?
सकलो : कोन म्हंजे? मी थोडी घेतय तू थोडी घेक आनी जे कलाकार हत तेनी परतेकान ह्यो भार उचललो तर काय हरकत. इचार करा मरे.
तुकलो : अरे तुझो इचार येकदम भारी मरे पन तू ह्यो कित्या सांगाक नाय?
सकलो : कसो सांगतलस थिसर निधी आनी लोक बघूक येतले काय हेचारच चर्चा चलत रवली.
तुकलो : तुमचा बघीसा आसला तर लोक येतलेच आनी नाय इले तर तो तेंचो दोष.
सकलो : आता कसो तू पन लायनीवर इलस.
तुकलो : अरे बाबा तेंचे आपसातलेच इचार इतके टोकाक जावक लागले कोन कोनच्या बाजून हा आनी कोन काय आनी कित्या बोलता ताच कळना.
सकलो : सुरवातीक व्हता तसा. तुमचा ‘इंन्टेशन’ बरा हा तर झाडाखाली लावया प्रदर्शन बघनारे बघतीत. हसनारे हसतीत.
तुकलो : अगदी बरोबर. पाऊल तर उचलला हा. पुढे तर टाकूक व्हया. काटो लागात तर बूट घालया.
सकलो : एस! खूप बरा वाटला. कलेचो आदर कलाकारच करूक शकता.
तुकलो : अरे आनी रसिकपन काय कमी नाय हत. तुमी तुमची कला दाखवा. बघनाऱ्यांची रांग लागात...
- विजय पालकर