कामाच्या शोधात परराज्यातील कुटुंब उमरखेडमध्ये

आकाशात उंच भरारी घेण्याची प्रत्येकाची इच्छा असते. कोणी आपल्या स्वप्नांसाठी जगत असते, तर कोणी ते पूर्ण करण्यासाठी धडपडत असतात. मात्र शहरात दाखल झालेली ‘मुस्कान’ केवळ दोन वेळेच्या जेवणासाठी आकाशात उंच भरारी घेत आहे. शाळेत जाऊन शिकण्याच्या व स्वच्छंदीपणे बागडण्याच्या वयात कुटुंबाच्या उदरनिर्वाहाची जबाबदारी उचलून ती दोरीवर कसरतीचे खेळ सादर करीत आहे. त्यातून मिळालेल्या पैशावर कुटुंबाची गुजराण करीत आहे.

ठळक मुद्देपोटाची खळगी : चिमुकलीच्या जीवावर कुटंबाचा भार, दोरीवरील कसरतीतून बालिका करते कुटुंबाची गुजराण

लोकमत न्यूज नेटवर्कउमरखेड : रोजगाराच्या शोधात परराज्यातील अनेक कुटुंबे शहरासह तालुक्यात दाखल होत आहे. पोटाची खळगी भरण्यासाठी ही कुटुंबे मिळेल ते काम करण्याचा प्रयत्न करीत आहे. यात एका कुटुुंबातील चिमुकलीच्या जीवावर कुटुंबाचा भार आला आहे.आकाशात उंच भरारी घेण्याची प्रत्येकाची इच्छा असते. कोणी आपल्या स्वप्नांसाठी जगत असते, तर कोणी ते पूर्ण करण्यासाठी धडपडत असतात. मात्र शहरात दाखल झालेली ‘मुस्कान’ केवळ दोन वेळेच्या जेवणासाठी आकाशात उंच भरारी घेत आहे. शाळेत जाऊन शिकण्याच्या व स्वच्छंदीपणे बागडण्याच्या वयात कुटुंबाच्या उदरनिर्वाहाची जबाबदारी उचलून ती दोरीवर कसरतीचे खेळ सादर करीत आहे. त्यातून मिळालेल्या पैशावर कुटुंबाची गुजराण करीत आहे.आपले बिºहाड घेऊन छत्तीसगड राज्यातील रायपूरमधील एक युवक कुटुंबासह येथे दाखल झाले आहे. ते वितभर पोटाची टिचभर खळगी भरण्यासाठी भटकत येथे पोहोचले. त्यांची मुलगी ‘मुस्कान’ दोरीवरचे खेळ करून प्रेक्षकांचे मन जिंकत आहे. अवघ्या ८ वर्षांची मुस्कान दोरीवर चालण्याच्या चित्तथरारक कसरती करीत आहे. स्वत:च्या जीवाची बाजी लावून ती उपस्थितांची करमणूक करते. त्यातून मिळालेल्या पैशातून कुटुंबाचा गाडा हाकते. एकप्रकारे ती कुटुंबाचा आधारवड बनली आहे.शाळा शिकण्याच्या वयात ‘मुस्कान’ कुटुंबाची आधारवड बनली. तिला शाळेचा आणि शिक्षणाचा गंध नाही. दुसरीकडे बालकांना मोफत व सक्तीचे शिक्षण देण्यासाठी कायदा तयार झाला. हा कायदा मुस्कानपुढे खुजा ठरल्याचे दिसत आहे. समाजात अशा अनेक ‘मुस्कान’ आहे. त्यांची कोणी दखल घेईल काय, हाच खरा प्रश्न आहे.वर आकाश अन् खाली धरतीचा आधाररस्त्याच्याकडेला चार बांबू रोवून २0 फूट लांबीची दोर बांधून सुमारे १0 फूट उंचीच्या दोरीवरून एकावर एक तीन भांडी रचून मुस्कान कधी चपला, तर कधी स्टीलच्या ताटावरून जीवघेण्या कसरती करते. त्यातून आपल्या कुटुंबाचा उदार निर्वाह करते. मुक्कामासाठी वर आकाश अन् खाली केवळ धरती. जुनी दुचाकी, चार-सहा बांबू, दोरी, चार गोधड्या असा फाटका संसार घेऊन हे कुटुंब गावोगावी भटकते. त्यांच्या बिºहाडापर्यंत विकास कसा आणि कधी पोहोचणार, हा प्रश्न अनुत्तरीतच आहे. ‘मुस्कान’च्या कसरतीच्या खेळावरच आमचे पोट असल्याने शाळेत जाणे हा प्रकार आम्हाला माहितच नाही, असे तिचे वडील ‘अजय’ अगतिकपणे सांगतात. असेच भटकत व कसरतीचे खेळ करीत आम्ही वर्षातून कधीतरी एकदा गावाकडे जातो, असेही त्यांनी सांगितले.