काल अमेरिकेचे लष्करी विमान बेकायदेशीर भारतीय स्थलांतरितांना घेऊन भारतात पोहोचले. बेकायदेशीर भारतीय स्थलांतरितांची पहिली तुकडी अमेरिकन सी-१४७ विमानाने भारतात आली. या विमानात १०४ भारतीय होते. या विमानातून पंजाब, गुजरात, हरयाणा या तीन राज्यातील नागरिक होते. सात देशांची बॉर्डर जंगल, पर्वत, विशाल महासागर पार करुन अमेरिकेत पोहोचला. अमेरिकेत पोहोचल्यापासून ते आतापर्यंत काय काय घडलं? या सर्व घटनांची आपबिती अमेरिकेतून भारतात पोहोचलेल्या हरविंदर सिंह यांनी सांगितली.
पंजाबमधील होशियारपूर येथील रहिवासी हरविंदर सिंह याने पनामाच्या जंगलात बेकायदेशीर स्थलांतरितांचा मृत्यू समोरुन पाहिला. ते सर्वजण त्याच्यासारखेच अमेरिकन स्वप्नाचा पाठलाग करत होते.
होशियारपूरमधील ताहली गावातील रहिवासी हरविंदर सिंह गेल्या वर्षी भारत सोडून अमेरिकेला गेला. जून २०२४ मध्ये हरविंदर आणि त्यांची पत्नी कुलजिंदर कौर यांनी हा निर्णय घेतला होता. लग्नाला १३ वर्षे झाली आहेत, या जोडप्याला दोन मुले आहेत - एक १२ वर्षांचा मुलगा आणि एक ११ वर्षांची मुलगी आहे.
हे कुटुंब सर्वसामान्य आहे, यांची परिस्थिती बेताची आहे. दूध विकून कुटुंबाचा उदरनिर्वाह चालत होता. कुटुंब त्यांच्या शेजाऱ्यांकडून अमेरिकन स्वप्न आणि कॅनेडियन स्वप्नांच्या गोष्टी ऐकत होते. यामुळे त्यांनीही अमेरिकेत जाण्याची स्वप्न पाहिली.
पुढं अचानक एका नातेवाईकाचा हरविंदर याला फोन येतो. त्याने ४२ लाख रुपयांत १५ दिवसांसाठी अमेरिकेत घेऊन जाऊ शकतो असं सांगितलं. हा डंकी रुट नसून वैध रस्ता असल्याचे त्याने सांगितले. हरविंदरला कोणत्याही किंमतीचा किंवा कराराचा फायदा मिळाला असता. त्याने लगेच एक एकर जमीन गहणा ठेवली आणि कर्ज घेतले.
हरविंदर सिंहचा अमेरिका दौरा एजंटला ४२ लाख रुपये दिल्यानंतर सुरू झाला. भारतातून अमेरिकेला जाण्यासाठी, हरविंदर सिंह आधी कतार, नंतर ब्राझील, पेरू, नंतर कोलंबिया, नंतर पनामा, नंतर निकाराग्वा आणि नंतर मेक्सिकोला गेला. यानंतर तो मेक्सिकोहून सीमा ओलांडून अमेरिकेत पोहोचला. "आम्ही टेकड्या ओलांडल्या. आम्हाला आणि इतर लोकांना घेऊन जाणारी एक बोट समुद्रात बुडणार होती, पण आम्ही वाचलो," असं हरविंदर सिंह याने सांगितले.
हरविंदर सिंह सांगतात, त्यांनी पनामाच्या जंगलात एक मृत व्यक्ती आणि समुद्रात बुडलेला एक व्यक्ती पाहिली. ट्रॅव्हल एजंटने त्याला वचन दिले होते की त्याला आधी युरोप आणि नंतर मेक्सिकोला नेले जाईल. या ट्रिपचा खर्च ४२ लाख रुपये होता. "कधीकधी आम्हाला खायला भात मिळायचा, तर कधी काहीच नसायचे. कधीकधी आम्हाला फक्त बिस्किटांवर जगावे लागायचे, असंही हरविंदर म्हणाला.
आम्हाला एक इंचही हलू दिले नाही
अमेरिकेहून परतण्याची दुःखद कहाणी सांगताना हरविंदर सिंह सांगतात, ४० तास आम्हाला हातकड्या लावण्यात आल्या, आमचे पाय साखळदंडांनी बांधण्यात आले आणि आम्हाला आमच्या जागेवरून एक इंचही हलू दिले नाही. वारंवार विनंती केल्यानंतर, आम्हाला शौचालयात ओढण्याची परवानगी देण्यात आली. विमानात उपस्थित असलेले कर्मचारी शौचालयाचा दरवाजा उघडून आम्हाला आत ढकलायचे.
परतीचा अनुभव "नरकापेक्षाही वाईट" असल्याचे हरविंदर म्हणाले. ते ४० तास नीट जेवू शकले नाहीत. "आम्हाला हातकड्या लावलेल्या असताना त्यांनी आम्हाला जेवायला भाग पाडले. आम्ही सुरक्षा कर्मचाऱ्यांना काही मिनिटांसाठी हातकड्या काढण्याची विनंती केली, पण कोणीही ऐकले नाही. हा प्रवास केवळ शारीरिकदृष्ट्या वेदनादायक नव्हता तर मानसिकदृष्ट्याही थकवणारा होता. यावेळी एका 'दयाळू' क्रू सदस्याने फळे खायला दिली, असंही हरविंदर सिंह सांगतात.