"माझ्या डोक्यावरचं छप्पर हरवलं..." आईच्या वाढदिवशी तेजस्विनी पंडित भावुक, म्हणाली...
By ऑनलाइन लोकमत | Updated: August 31, 2025 13:53 IST2025-08-31T13:52:46+5:302025-08-31T13:53:22+5:30
तेजस्विनीची ही पोस्ट वाचून अनेकांच्या डोळ्यात पाणी आले आहे.

"माझ्या डोक्यावरचं छप्पर हरवलं..." आईच्या वाढदिवशी तेजस्विनी पंडित भावुक, म्हणाली...
'ठरलं तर मग' मालिकेत 'पूर्णाई'चं गोड पात्र साकारून प्रेक्षकांच्या मनात घर करणाऱ्या ज्योती चांदेकर या तेजस्विनी पंडितच्या आई होत्या. काही दिवसांपूर्वीच त्यांचं वयाच्या केवळ ६९ व्या वर्षी निधन झालं आणि तेजस्विनीच्या आयुष्यात मोठी पोकळी निर्माण झाली. आज ज्योती चांदेकर यांचा वाढदिवस आहे. तेजस्विनीने आईच्या वाढदिवशी सोशल मीडियावर एक पोस्ट शेअर केलीय. तेजस्विनीची ही पोस्ट वाचून अनेकांच्या डोळ्यात पाणी आले आहे.
आईच्या निधनानंतर तेजस्विनीने सोशल मीडियावर एक भावुक पोस्ट शेअर करत आपल्या भावनांना वाट मोकळी करून दिली आहे. तेजस्विनीने तिच्या पोस्टमध्ये आईच्या अचानक जाण्याबद्दल दुःख व्यक्त केले आहे. ती म्हणते, "आई काय बोलू... अजून sink in होत नाहीये गं तू नाहीस... आपली International Girls Trip राहिली. कथाचा पहिला वाढदिवस जोरदार करणार होतो आपण, आपल्या फार्मवर new year celebrate करायचा होता. तुझ्यावरचं पुस्तक प्रकाशन आज तुझ्या वाढदिवसाला करायचं होतं आपल्याला, त्याचं किती काम बाकी राहून गेलं. आई तू ना प्रचंड हट्टी होतीस. किती वर्ष तुला सांगते होते, आधी स्वतःच्या स्वास्थ्याकडे लक्ष दे. पण, काम सोडून काहीच सुचलं नाही तुला".
तेजस्विनीने तिच्या आईच्या कामाबद्दल आणि तिच्या स्वभावाबद्दल अनेक गोष्टी सांगितल्या. ती म्हणते, "मला नेहमी म्हणायचीस काम करता करता मरण यावं. कित्येकदा तुला सांगितलं, तुझ्या मुली खमक्या आहेत. तू आता फक्त तुझ्या आनंदासाठी काम कर. तुझ्या terms वर. पण, कामाप्रती तुझी श्रद्धा काही औरच होती आणि बरोबरच आहे, कामात स्वतःचा आनंद असणारी, मानणारी माणसं आजच्या पिढीत क्वचितच सापडतात. खूप निग्रही, निष्ठावंत, मेहनती होतीस तू आई. खूप धावपळ, खूप काम केलंस, खूप खस्ता खात, कष्ट करत आम्हाला वाढवलंस. कधीच त्या कष्टाची तक्रार केली नाहीस".
पुढे ती म्हणते, "पण, वयानुसार मन मोठं होत असलं तरी शरीर थकतं, हेही समजून घायला हवं होतंस ना गं आई! का ग अंगावर काढलंस सगळं? पत्ताच लागू दिला नाहीस काहीच. ३ दिवसात होत्याचं नव्हतं झालं! माझ्या डोक्यावरचं छप्पर हरवलं आई. बाबा हाक मारता येत नव्हती, आता आई हाक मारली तर ओ द्यायला कुणीच नसेल का गं??? आई तू कलाकार म्हणून भन्नाटच होतीस, आहेस आणि राहशील. तुझ्या भारदस्त आवाजाने आणि पाणीदार डोळ्यांनी तू प्रेक्षकांना कायम भारावून टाकायचीस. कलाकार हा नेहमीच त्याच्या कलाकृतीतून जिवंत राहतो. त्यामुळे तू आहेसच, असशीलच".
तुझ्यावरचं प्रेक्षकांचं प्रेम बघून खूप कौतुक वाटायचंच, मात्र अभिमानाने ऊर भरून आला. तुझ्यासारख्या कलाकाराच्या पोटी मी जन्माला आले, यापेक्षा मोठं भाग्य ते काय!! आणि माझी काळजी करू नकोस. तू स्वतः आयटीत जगलीस, त्यामुळे मला जसं वाढवलं आहेस, तशीच मी जगेन. रूबाबात. निर्भय. जिंदादिल. दीदी आणि कथाची काळजी घेईन. तुझ्या अर्धवट राहिलेल्या इच्छा, आम्ही दोघी मिळून पूर्ण करू. तुझ्यावरचं पुस्तक मी पूर्ण करेन आणि तुझा प्रेरणादायी प्रवास त्या पुस्तकरूपी वाचकांसमोर/ प्रेक्षकांसमोर आणेन. आता तरी तू आराम कर. तुझा पुढचा प्रवास ज्योतीर्मय, शांतीने आणि आनंदात होऊदेत. बाबावर करायचं राहिलेलं सगळं प्रेम करून घे. तुम्हाला आता कुणी वेगळं करू शकत नाही. बाबाला माझ्याकडून पप्पी दे आणि दोघेही आमच्यावर लक्ष ठेवा, आशीर्वाद देत राहा बस!! ", असं तिनं म्हटलं.