दिवाळी असो, पाडवा असो किंवा घरात एखादं लग्नकार्य असो... ज्या ज्या वेळी मराठी स्त्री पारंपरिक वेशभुषा करते, छान नऊवारी साडीन नेसून अंगभर दागिने घालते किंवा पैठणी, शालू नेसून छान सजून धजून तयार होते तेव्हा तिच्या कपाळावर हमखास चमकते ती मराठमोळी चंद्रकाेर... नाकात नथ, गळ्यात ठुशी ही जशी मराठी महिलांची ओळख आहे तशीच तिची आणखी एक ओळख म्हणजे कपाळावरची चंद्रकोर.. ज्या महिलेच्या कपाळावर चंद्रकोर असेल तिला ती मराठी असल्याची वेगळी ओळख द्यावीच लागत नाही (types of chandrakor bindi). अशी ही चंद्रकोर दरवेळी महिलांचं सौंदर्य खुलविणारी ठरते...(Chandrakor Tikali Tradition)
साधारणपणे असं म्हटलं जातं की शिवाजी महाराजांच्या काळपासून कपाळावर चंद्रकोर लावली जाते. त्या काळात फक्त महिलाच नाही तर पुरुषही कपाळावर चंद्रकोर लावायचे. तांब्याचे एक खास साधन त्यासाठी मिळायचे. ते ओल्या कुंकवामध्ये बुडवून चंद्रकोर रेखली जायची. म्हणूनच तर शिवाजी महाराजांच्या काही प्रतिमांमध्येही त्यांच्या कपाळावर चंद्रकोर दिसते. पुर्वी लहान मुलांपासून मोठ्या माणसांपर्यंत सगळ्यांच्याच कपाळावर अभिमानाने मिरविणारी चंद्रकोर आजही मराठी महिलांचे सौंदर्य खुलवत आहे. काही अभ्यासकांच्या मते चंद्रकोर ही शिव महादेवाचं प्रतिकही मानली जाते.
आजही शहरातल्या स्थानिक बाजारपेठांमध्ये तांब्याचा चंद्रकोरीच्या आकाराचा एक छापा मिळतो. तो वापरून चंदनाने किंवा कुंकवाने कपाळावर चंद्रकोर रेखाटली जाते. अनेक धार्मिक कार्यक्रमांमध्ये या पद्धतीने चंद्रकोर काढतात. आता तर चंद्रकोर आकाराच्या टिकल्यांचे कित्येक वेगवेगळे प्रकार मिळतात. अगदी लहान आकारापासून उपलब्ध आहेत. त्यांना खडे, मोती लावून सजवलेलंही दिसतं. ही चंद्रकोर म्हणजे मराठी महिलांची शान होती आणि नेहमीच राहील...