आजच्या काळात महिलांच्या सशक्तीकरणावर खूप बोलले जाते. शिक्षण आणि नोकरी नक्कीच महत्त्वाची आहे, पण या प्रक्रियेत आपण 'गृहिणी' असण्याचं महत्त्व तर विसरलो नाही ना? प्रसिद्ध आध्यात्मिक गुरु सद्गुरू यांनी एका मुलाखतीत यावर अत्यंत मोलाचे भाष्य केले आहे. त्यांचं म्हणणं आहे की, गृहिणी असणं हे लाजेचं नाही, तर अभिमानाचं काम आहे.
नोकरी करा, पण स्वतःला कमी लेखू नका
सद्गुरू म्हणतात, "जर एखाद्या महिलेची नोकरी करण्याची इच्छा असेल, तर तिने ती जरूर करावी. आर्थिक स्वातंत्र्य असणं चांगली गोष्ट आहे. पण, जर तुम्ही नोकरी करत नसाल, तर स्वतःला इतरांपेक्षा कमी समजू नका." समाजाचा असा एक दृष्टीकोन झाला आहे की, जे बाहेर जाऊन काम करतात तेच 'काहीतरी' करत आहेत. पण घरात राहून संपूर्ण कुटुंबाची व्यवस्था पाहणे, हे कोणत्याही कॉर्पोरेट कामापेक्षा मोठे 'मॅनेजमेंट' आहे.
इच्छा विरुद्ध सक्ती
सद्गुरूंनी एका महत्त्वाच्या मुद्द्यावर बोट ठेवले आहे— ते म्हणजे 'स्वेच्छा'. बाईने गृहिणी असावे की नोकरी करावी, हा तिचा स्वतःचा निर्णय असावा. तिच्या इच्छेविरुद्ध तिला घरात कोंडून ठेवणे किंवा कामाला जुंपणे हे चुकीचे आहे. पण जर एखाद्या स्त्रीने आनंदाने आपल्या कुटुंबासाठी, मुलांसाठी घरात राहण्याचा पर्याय निवडला असेल, तर तिने तो जगासमोर अभिमानाने सांगायला हवा.
उद्याचा समाज मातांच्या हाती आहे
मुलांना घडवणे हे जगातील सर्वात मोठे आणि जबाबदारीचे काम आहे. सद्गुरूंच्या मते:
उद्याचा समाज कसा असेल, हे आजच्या माता आपल्या मुलांवर कोणते संस्कार करतात, यावर अवलंबून आहे.
एका नवीन पिढीला सुजाण नागरिक म्हणून घडवणे हे सोपे काम नाही. त्यासाठी संयम, प्रेम आणि वेळ लागतो.
ज्या घरात माता स्वतः आनंदी आणि समाधानी असते, त्याच घरातील मुले मानसिकदृष्ट्या सक्षम बनतात.
कुटुंबाची जबाबदारी
केवळ महिलांनीच नाही, तर कुटुंबीयांनी आणि समाजानेही गृहिणींना कमी लेखता कामा नये. गृहिणी ही घराचा कणा असते. तिच्या कामाला 'पगार' मिळत नाही याचा अर्थ ते काम 'बिनमोलाचे' आहे असा होत नाही. उलट ते 'अनमोल' असते.